Reclame voor Dolce & Gabbana, die verboden werd in Spanje en Italië. 'Dit zet aan tot groepsverkrachting', vindt de Italiaanse minister voor Gelijke Kansen Barbara Polastrini. Vakbonden in Italie dreigen ermee om een oproep tot boycot te lanceren van Dolce&Gabbana.
experimenten met gangbangs en SM beschrijft, lijken te bevestigen dat bij een bepaalde klasse porno chic is geworden. "Het verbieden van zo'n reclame heeft trouwens geen zin, want je kunt die evolutie niet tegenhouden", meent Dewitte.
Charney (foto). Tijdens een van zijn bezoekjes aan zijn grootmoeder in Florida ontdekte hij dat er iets bestond als een kwaliteitsverschil. De katoenen T-shirts van het merk Hanes deden de nylon exemplaren die hij kende verbleken, en hoewel hij nog adolescent was, zette hij een handeltje op. Hij kocht Hanes-T-shirts aan in de VS en verkocht ze met winst in Montreal. Dat hield hij vol toen hij naar de universiteit trok, in die mate zelfs dat zijn zaakje op de duur zo goed draaide dat hij zijn studies liet voor wat ze waren en zich volledig op de textielsector stortte. Hij doopte zijn bedrijf American Apparel, of Amerikaanse Kleren, vanwege de mythische status die hij tijdloze, niet-seizoensgebonden kledingstukken toeschreef.American Apparel is de grootste T-shirtfabrikant binnen de Verenigde Staten, met 3.500 werknemers en een omzet van 250 miljoen dollar in 2005, met meer dan honderd winkels wereldwijd en veertig nieuwe adressen die voor het eind van het jaar zullen openen. New York alleen al telt er veertien, en het imperium reikt tot in Seoel, Tokio en Tel Aviv. Filialen rijzen ook in Europa als paddenstoelen uit de grond. Parijs zal er deze zomer vijf tellen, Londen drie, en in Amsterdam opende er een winkel in december van vorig jaar. Ook Duitse grote steden als Berlijn, Frankfurt, Hamburg en Keulen hebben hun eigen American Apparelshops.
het merk. Sweatshopvrij en verticale integratie, het zijn geen loze woorden, maar realiteit. De arbeiders, meestal migranten, krijgen een vast contract in plaats van het traditionele seizoenscontract, en worden gemiddeld het dubbele betaald van het vereiste minimumloon in de Verenigde Staten. Ze hebben toegang tot een betaalbare ziekteverzekering, gratis maaltijden, lessen Engels en af en toe een massage. En om te bewijzen dat hij het echt meent: op 1 mei liet de grote baas de machines in de fabriek stilleggen, zodat zijn werknemers, onder wie heel wat latino's, konden deelnemen aan de migrantenmars. "Migranten zijn ook Amerikanen", stelt Charney op zijn website. "Ze zijn de Amerikanen van de toekomst."
Die noemt hij in het magazine van The New York Times erotisch gedreven en ruimdenkend. En hij wil er maar al te graag deel van uitmaken. De advertenties stralen dat ook uit. Op alle foto's staan jonge twintigers, geen modellen, maar gewone meisjes en jongens, met een kledingstuk van American Apparel om het lijf. Dat is dan vaak ook het enige wat ze aanhebben.Er zijn jongens in bleke blote konten en meisjes die eruitzien alsof ze net zijn klaargekomen. Meer dan eens in een slipje, met de benen open, maar ook in de douche of in bad. Charney maakt zijn foto's soms zelf, met eigenhandig gekozen gelegenheidsmodellen. Hij zegt dat hij wekelijks tientallen aanbiedingen krijgt van meisjes die in zijn campagnes willen figureren.Af en toe figureert hij ook zelf. Op de website is een campagnebeeld te zien van het lichaam van een man in blauwe boxershort, met op hem een meisje in slipje dat hem masseert. De man is Charney, en zijn opwinding is duidelijk zichtbaar. Het Porno magazine Adult Video News becommentarieert de website overigens als een van de beste softcore websites die ze tot nu toe hebben gezien.
Een zekere Jared uit Phoenix Arizona vat zijn visie op Charney als volgt samen: "It’s too bad that the ideal of a modern American bussinessman is a Canadian—Regardless it’s because of him & people like him that I have hope for the future of the American economy." 
