Porno is geen kunst. Dat is klaar en duidelijk voor Ludo Helsen. Hij is gedeputeerde voor cultuur van de provincie Antwerpen. Hij annuleerde de tentoonstelling "Fenomenale feminatheek" van Louis Paul Boon.
De schrijver legde tijdens zijn leven een hele collectie foto's aan van blote vrouwen, die hij zijn "Fenomenale feminatheek" noemde. Het was de bedoeling om de hele collectie van 22.400 stuks te tonen in het Fotomuseum in Antwerpen, maar dat gaat nu niet door. "Het artistieke gehalte van de collectie is te laag", zegt gedeputeerde Ludo Helsen. Bovendien vreesden de organisatoren dat ze met bepaalde foto's in de problemen konden komen. Er zitten immers ook foto's van erg jonge meisjes tussen.
De beslissing van CD&V'er Helsen maakte heel wat verontwaardigde reacties los.
Normaal gezien zou Stefan Brijs over enkele maanden de Provinciale Letterkundeprijs
officieel overhandigd krijgen van dezelfde gedeputeerde, voor zijn roman De Engelenmaker. In een open brief aan Helsen deelt Brijs mee dat hij die prijs zal weigeren en de bijhorende 2.480 euro zal terugstorten. 'Mijn geweten kan dit niet aan. Ik kan van een provincie waarin discriminerende wetten (het hoofddoekenverbod in Antwerpen en Lier) worden gestemd en waarin censuur wordt toegepast, geen prijs in ontvangst nemen', klinkt het in zijn brief. "CD&V is versterkt uit de verkiezingen gekomen en wij zullen het geweten hebben." reageerde een lezer op het forum van Knack.
"Deze tentoonstelling verbieden is gewoon kinderachtig", reageert cineast Robbe De Hert. Hij leerde Louis Paul Boon goed kennen, toen die een rol in zijn film 'De Bom' speelde. "Ik heb toen zijn Fenomenale Feminateek gezien. Het was porno, maar dan van dertig tot veertig jaar geleden. Nu zijn de mensen echt wel wat meer gewoon."Minister van Cultuur Bert Anciaux zei dat dit "heel oude, zelfs middeleeuwse politieke cultuur" is, "waar ik absoluut niet achter sta".
De Fenomenale feminateek van Louis Paul Boon is op 4 april 2008 wèl te zien op het literaire festival 'Zogezegd' in Gent. "Met 'Zogezegd' wil ik veertig jaar na '68 op zoek gaan naar wat er is overgebleven van de grote thema's van toen: de utopie, de verbeelding, het geloof in de toekomst en de seksuele bevrijding. Ik hoop dat daar onder andere duidelijk wordt dat de tijd dat er instanties waren die voor het publiek beslisten of een controversieel project wel of niet gezien mocht worden, voorbij is", zegt curator Anne Provoost.
