Le nouveau porno est arrivé

Op 10 oktober organiseert het Antwerps feministische collectief FC Poppesnor in Antwerpen Stout(st)e Dromen, een zinnenprikkelend festival met veel erotiek en een flinke scheut meisjespower. Eén van de gasten is Jennifer Lyon Bell, een Amerikaanse die het pornoproductiehuis Blue Artichoke Films runt.

Ze maakt expliciete maar smaakvolle seksfilms voor vrouwen. Al werd haar laatste prent, Matinée (foto), geschrapt van het Melbourne Underground Film Festival. De jury ging toch kijken en kroonde hem tot beste kortfilm.

Het plan is dat Jennifer Lyon Bell voor Stout(st)e Dromen een seksfilm draait met Muriëlle Scherre. Hoe en wat moet geheim blijven tot aan de première. Het enige wat ze wel wil vertellen is dat de film heet en feministisch wordt. Tegelijk. Seks met een boodschap? We krijgen het er nu al warm van. Jennifer Lyon Bell: "Ja maar, er zijn soorten feminisme. Ik heb zeker niets tegen mannen. Voor mij gaat het om positief feminisme. Zonder dat je daarvoor per se lesbisch moet zijn. En zonder te willen pleiten voor dit of dat standje. Meer vrijheid voor vrouwen, daar gaat het om. En om het woord. Want seks is soms dit en soms dat. Het hoeft niet altijd liefde te zijn. Of gelijkheid. Sterker nog, seks is leuker als je af en toe van positie kunt veranderen. Soms ben jij de baas. Soms hij."

Maar je hebt wel iets tegen porno?
"Helemaal niet. Ik wil gewoon betere porno, waar ik zelf ook iets aan heb."

Porno met een verhaal dan?
"Dat zeggen ze, hé, dat vrouwen een wonderschoon verhaal nodig hebben om opgewonden te raken. Maar dat hoeft heus niet altijd. Soms is een hele simpele context ook genoeg. (lacht) Dat is het probleem met gewone porno. Er is zelfs geen simpele context. Je weet nooit waarom die mensen seks hebben. Ze hebben geen enkele relatie. Als twee mensen fantastische seks hebben, dan is dat nooit zomaar. Dan komt dat omdat het zo moet zijn. Omdat ze op dat moment niks beters te doen hebben. In een pornofilm is dat niet zo. Die mensen hebben gewoon seks, maar ze zouden evengoed een sandwich kunnen eten. Ik vind het jammer dat er tussen porno en échte cinema niks zit. Een film is of heet of interessant. Het is precies of je moet kiezen tussen de twee. Terwijl seks alleen maar opwindender wordt als hij ook interessant is."

Mogen we je films wel doorspoelen tot het eindelijk zover is?
"(lacht) De eerste keer heb ik liever dat je de volgorde juist hebt en kijkt van het begin tot het einde. Zodra je het verhaal kent, mag je van mij gerust forwarden naar de heetste passages."

Je eerste film, Headshot(foto), focust op het gelaat van een jonge kerel die oraal wordt bevredigd. Het resultaat is vreemd genoeg poëtisch. Mag dat?
"Zeker. Ik wil films maken over échte emoties. Natuurlijk raakt je dat. In een gewone pornofilm zie je zoiets nooit. Mannen zijn er neukmachines. Ze komen haast nooit in beeld. Het draait altijd om de vrouw. Zij is het subject. Mij allemaal goed, maar ik wil de man ook zien. Ook als hij gepijpt wordt. Want dat frustreert me toch, dat je een man nooit kunt zien als je hem pijpt. (lacht)"

Hoe reageren mannen op de film?
"Dat kun je nooit voorspellen. Sommige mannen leven zich in in de film en beelden zich in dat ze zelf een blowjob krijgen. Anderen zijn bang om opgewonden te raken van een man. Hetzelfde bij vrouwen. Sommigen worden er hitsig van, sommigen vinden er niets aan. Er zijn zelfs lesbische vrouwen die het een mooie film vinden, en dat was nu wel het laatste wat ik had verwacht. Blijkbaar laat de film universele gevoelens zien, waarin iedereen zich kan herkennen."

Tot zover je feminisme.
"Tja. In het begin dacht ik: Ik ben een feministe en dus maak ik films voor vrouwen. Maar uiteindelijk bleek dat toch een beetje te simpel. Nu vertrek ik bij wat ik zelf sexy vind en hoop ik dat het aanslaat."

Dat klassieke porno zo slecht is,ligt dat aan de mannen of aan de budgetten, denk je?
"De meeste porno wordt gemaakt door en voor mannen. Dat hoeft daarom niet slecht te zijn. In de seventies zijn wél mooie seksfilms gedraaid. Het probleem is dat het almaar meer, sneller en goedkoper moet. De druk van de industrie is zo groot dat niemand er nog iets aan heeft. Sterker, we verliezen er allemaal aan. Ik zeg niet dat je elke dag de beste porno op je bord moet krijgen, maar het zou spijtig zijn mochten we de smaak van goede porno kwijtraken."

Iets wat goed is, kost meestal geld. Zijn jouw films duur?
"Als je dat maar weet. Gelukkig werken veel mensen aan mijn films mee voor de liefde. Voor het geld hoef je het niet te doen. Daarom ben ik ook dringend op zoek naar sponsors en investeerders. In pornofilms komen de acteurs twee keer klaar in 40 minuten, of nog sneller. In mijn films niet: ik geef de acteurs de ruimte om op adem te komen. Twee uur is niet genoeg. Soms nemen we ook een dag rust. Maar intussen moet je het materiaal dat je hebt gehuurd wel betalen."

In Matinée (foto) zit een expliciete scène met een echte penetratie. In hoeveel takes heb je die opgenomen?
"De acteur en de actrice hebben de scène twee keer helemaal gespeeld. Daarnaast waren er nog wat losse dingetjes. Die heb ik allemaal gebruikt in de montage."

Hoe moeilijk is het om échte seks goed in beeld te brengen?
"Mooie films zijn voor mij de absolute voorwaarde. Daarom had ik voor Matinée twee ervaren directors of photography gevraagd. Verder was er een script van een paar bladzijden met lijnen die die acteurs uit het hoofd kenden. Voor het begin van de seksscène hadden we een choreografie voorbereid. Voor de rest hadden we één en ander voorbereid. Maar op het moment zelf gingen de dingen spontaan hun gang. Als regisseur kon ik daar niets aan plannen. Pas later, als de acteur een condoom omdoet, neemt het verhaal opnieuw de bovenhand. Als je acteurs écht seks hebben met elkaar is de grens tussen fictie en non-fictie heel erg wazig. Voor mij is dat geen bezwaar. Bij goede films is dat verschil altijd nogal klein, geloof ik."

Voor veel mensen is seks een geheim tussen twee mensen. Is het niet vreemd om zoiets open en bloot op het grote doek te gooien?
"Zeker! Daarom breng ik de genitalia ook maar heel kort in beeld, juist lang genoeg om de rest er naar eigen smaak zelf bij te denken. Goede seks heeft alles te maken met verhulling. Het wankelt voortdurend op de grens tussen geheim en zichtbaar. Het is iets heel persoonlijks wat je tegelijk met iemand wilt delen. Ik ben mij ervan bewust dat het een gevaarlijke situatie is. Mensen zijn heel kwetsbaar als ze seks hebben. Maar het is precies die kwetsbaarheid die het opwindend maakt. Daarom is het ook zo moeilijk om de juiste mensen te vinden voor mijn films. Ze moeten volstrekt eerlijk zijn en ze moeten hun grenzen een beetje willen verleggen. 90 tot 95 procent van de mensen die zich aanbieden voor een rol, komt niet in aanmerking."

Moeten de mannelijke acteurs ook mooi zijn?
"Mooi is meegenomen, maar het hoeft niet. Nu ben ik bijvoorbeeld bezig aan een documentaire over vier jonge mannen in Londen. Ze praten over hun seksuele verleden en toekomst. Daarna masturberen ze samen en vertellen ze over de fantasie die ze daarbij hadden. Wel, één van die jongens is erg normaal qua voorkomen. Niet lelijk maar zeker ook niet mooi. Maar wat hij zegt, is zo heerlijk. Veel leuker dan de prachtige jongen die er ook bij was. Ik vond hem ongelooflijk knap tot hij zijn mond opendeed. Ik kon de oppervlakkigheid niet verdragen. Daarom heb ik hem afgewezen."

Is dat typisch vrouwelijk, denk je? Mannen maken over het algemeen minder problemen van mooie maar onnozele vrouwen.
"Ik denk niet dat het verschillend is bij mannen en vrouwen. Ik denk veeleer dat het de samenleving is die mannen leert om voor mooie vrouwen met grote borsten te kiezen. Het is waarschijnlijk niet gemakkelijk om tegen je vrienden te zeggen dat je op interessante vrouwen valt. Trouwens, ik ken ook vrouwen die er louter fysieke criteria op na houden. We zijn heus niet allemaal op zoek naar intelligente mannen. (lacht)"

Zou je zelf willen meespelen in je eigen film, zoals Muriëlle Scherre?
"Ik heb heel veel respect voor wat ze gedaan heeft, maar ik zou het niet kunnen. Ik zou er nochtans best trots op zijn. Alleen ben ik er zeker van dat ik niet van seks kan genieten als er zoveel mensen rond staan."

Bron: De Morgen 26 september 2009

Ceci n'est pas un film porno

Met "Je fais du porno et j'aime ça" van mode-ontwerpster Murielle Scherre is het de eerste keer dat een populair magazine een pornofilm als bijlage heeft. Niet te missen dus. Op het DVD-doosje richt ze een woord van dank aan Carl De Caluwé, de CD&V-farizeeër die er een stokje voor stak dat haar project door Stubru zou worden gepresenteerd. "U hebt het op de kaart gezet, ook al was dat het minste van uw bedoelingen". Rechtse rakkers zoals De Caluwé krijgen dus lik op stuk. Met dank aan Goedele die het uitbrengen van de DVD mogelijk maakte. Al zal dat haar geen windeieren leggen. Porno is big business, verkoopt altijd.


Die jongen uit mijn klas die ouder was in jaren
En daardoor meer ervaren, van wie dat boekje was
Dat later op een dag door vader werd gevonden
Waarin die plaatjes stonden waarop je alles zag

Een vers uit 'De vrienden van vroeger' van Boudewijn de Groot. Porno is het plaatje waarop je alles ziet. Murielle is het daar duidelijk niet mee eens. Hoeft ook niet. Iedereen heeft het recht om haar/zijn eigen porno te maken en die ook te laten zien. En dat kan prikkelend zijn. Zoals een bobbel in een broek, of sexy vrouwenlingerie. Ik lees dat veel vrouwen dit soort films verkiezen boven de rechttoe rechtaan films. Als dat zo is dan ligt er een markt voor haar open.

De film van Murielle windt mij niet op. En dat komt zeker niet alleen omdat ik homo ben. Ik ben opgegroeid met heteroporno bij gebrek aan beter. Stiekum neuzen in de boekjes van pa. En ook: fantaseren bij foto's van naturisten in de magazines van de FKK ('Freie Kôrperkultur'). Ik kan de sfeer in 'Je fais...' appreciëren. Het heeft iets uit mijn puberteit. Toen ik klaarkwam bij het kijken naar de foto van een naakte jongen. Of de billen van een man die poseerde voor de kaft van 'De Naakte Aap' van Desmond Morris. Geilen op wat je niet ziet. Het zorgt soms voor méér voorvocht en superhevige orgasmes.

Maar ik heb intussen zoveel meer gezien. Het aanbod is zoveel groter en rijker geworden. Ik word verwend en dat vind ik leuk. Net zoals er meer fruitsappen, wijnmerken en appelsoorten op de markt zijn is er ook een veel groter porno aanbod. En laat daarbij de smaken maar verschillen.

Het grote aanbod en de grote beschikbaarheid zorgt ook voor meer kritiek. Vaak terecht, maar soms ook heel oppervlakkig. Jago (foto), een van de jongens uit 'Je fais...' zegt in Goedele: "Nochtans kijk ik nooit naar porno. Ik seks gewoon graag. En daar ging het mij om: tonen dat het ook anders kan en dat de meeste porno totaal onrealistisch is. Seks tonen zoals elke man of vrouw in de straat het beleeft." Als Jago zegt dat porno niet realistisch is, dan heeft hij eigenlijk gelijk. Geen enkele kunstuiting (is porno kunst?) laat enkel de realiteit zien. Elke cineast, schrijver of pornograaf doet iets met die realiteit, vervormt ze tot iets wat leuk is om naar te kijken of luisteren. Goeie porno laat niet alleen zien wat er gebeurt, het gebeuren wordt ook uitvergroot. Wat de personages doen komt in functie te staan van de seksbeleving van de kijker. Ik zou best een goeie pornoscène willen draaien met Anouk, Jago en Wim. Laten zien wat er echt allemaal gebeurt. Niet met schimmige beelden en gelimiteerde cameraposities zoals in de film van Murielle. Toen ik de scène bekeek dacht ik: zonde van de tijd en de energie.

De film van Murielle is geen pornofilm, maar een documentaire over hoe mensen seks beleven. Dat maak je op uit wat Murielle zegt en ook uit wat haar'acteurs zeggen. Het is meer 'Het leven zoals het is'. De realiteit die nu en dan een beetje geënsceneerd werd. En dat kan best boeiend en spannend zijn. Maar noem het geen pornofilm. Zoals in elk genre zijn er bepaalde wetten die je respecteert. Als je een opera opvoert zoek je mensen die kunnen zingen. Anders is het geen opera.Zijn de lijken in 'Witse' echt? Natuurlijk niet. Is het bloed in een griezelfilm echt? Evenmin. Nochtans gaat niemand het in zijn hoofd halen een film te maken met echte lijken om 'te laten zien wat er echt allemaal gebeurt'. Murielle zegt in het interview met Goedele: "Voordien bekeek ik seks zoals ik die zelf ervoer. Maar ik heb mijn mening serieus moeten bijstellen. Ik trok grote ogen toen een koppeltje me vertelde dat ze niet aan orale seks doen, omdat het hen niets zegt. Een ander koppel zoende liever dan te neuken." Precies. En dan komt porno. Om je te laten genieten van dingen die mensen niet altijd zo leuk vinden. Ik wil prachtige spuitende lullen zien en (in mijn geval iets minder vaak) sappige kutjes. Er mag best wat meer tederheid en speelsheid in porno zitten. Het klopt dat de meeste porno op mannen gericht en vrouwonvriendelijk is. Dat verander je niet door te weigeren penetraties of cumhots te tonen. Wat Murielle doet is het genre geweld aandoen en daarmee hoopt ze het te verbeteren. Maar dat gaat dus niet. Leer eerst het vak en doe er pas daarna je eigen ding mee.

Porno en prostitutie stimuleren voetballers

Voetballers hebben vaak een extra prikkel nodig om te presteren en dat hoeft niet altijd geld te zijn. Zo beloont een sponsor van de Deense eersteklasser FC Kopenhagen haar spelers met pornofilms. In Italië wordt dan weer beroep gedaan op escorts.


Het blijkt ook te werken want na een slecht seizoen vorig jaar staan de Kopenhagers na negen speeldagen op de tweede plaats in de SAS Ligaen op een puntje van leider OB Odense en net voor aartsrivaal Brøndby. Pornoverdeler BN Agentur is een stadionsponsor van de club en geeft de spelers elk twee pornofilms na een gewonnen match. "Ja, dat klopt. De spelers krijgen steeds de nieuwste films", bevestigt Peter Jensen van BN Agentur aan de Deense krant BT. Clubvoorzitter Flemming Østergaard had naar eigen zeggen vijf jaar geleden al, een einde gemaakt aan het sponsorcontract met de pornogigant. Dat gebeurde toen na enorme mediadruk en verontwaardiging van hoofdsponsor Carlsberg. Vandaag blijkt dat de spelers nog steeds kunnen rekenen op een extraatje van de BN Agentur. Er zijn geen details bekend over welke films het precies gaat. Op de site van BN Agentur worden geen homofilms aangeboden.

Een anonieme Italiaanse voetbalspeler uit de derde klasse zorgde voor opschudding door te verklaren dat hij gigolo is voor heel wat Italiaanse sporters uit de eerste klasse. Hij zou een dertigtal klanten hebben die voetballer zijn, waarvan zo'n tien uit de eerste klasse. Hij zou de spelers meestal in een hotel ontmoeten en tot 1500 euro per uur betaald krijgen voor zijn diensten.

Bron: Holebitext 15 december 2009

Seks rond het Vogelnest

Matthew Syed is ex-olympisch tafeltennisser en columnist van The Times. Hij schreef een opmerkelijk stuk over seks tijdens de spelen.

Vaak krijg ik de vraag of het olympisch dorp echt het seksfeest is waarvoor het doorgaat. Ik antwoord altijd hetzelfde: wees gerust. Ik speelde mijn eerste wedstrijden tafeltennis op de Spelen in Barcelona van 1992 en ging in die tweeënhalve week meer van bil dan in de rest van mijn leven tot dan toe. Twee keer was dat, wat misschien niet veel lijkt. Maar voor een 21-jarige student met kromme tanden was het een klein mirakel.

Barcelona ging voor velen van ons, olympische maagden, evenveel om seks als om sport. Er waren de adembenemende hostesses om de atleten bij te staan in hun felgele shirts en zwarte rokjes. Er waren de plaatselijke schonen die naar de wedstrijden kwamen kijken. En er waren de duizenden vrouwelijke atleten die gekleed in lycra rond het dorp paradeerden, pronkten en jogden, en meter na meter hun glimmende, afgetrainde, lillende en onvoorstelbaar exotische vlees etaleerden. Vrouwen uit alle landen ter wereld: gespierd, viriel, atletisch en oestrogeen spuiend. Ik was zo vaak in een luststaat dat ik best van mijn stokje had kunnen gaan.



En het waren niet alleen de jongens. Ook de vrouwen leken slaaf van hun hormonen, strooiden gedurfde blikken en explosieve glimlachen in het rond als ging het om confetti. Een pauze of maaltijd was niet volledig zonder ademloze conversatie met een ranke verspringer uit Cuba of een amazoneachtige badmintonspeler uit Zweden, waarbij het wederzijdse verlangen er zo dik op lag dat het bijna komisch werd. Er was wilskracht voor nodig om alles in toom te houden tot de wedstrijden voorbij waren. Maar zodra we uitgeschakeld waren in onze respectieve competities, stortten we ons op elkaar als suïcidale schermers. Hetzelfde gebeurde in Sydney in 2000, mijn tweede Spelen als atleet, en gebeurt ook hier in Peking, waar ik commentator ben.


Een Britse loper zei: "De zwemmers waren eerder klaar, het leek wel een uitbarsting." De zwemmers, inderdaad. Om een of andere reden staat het IOC erop de zwemproeven te bundelen aan het begin van de Spelen, met als onvermijdelijk gevolg dat het watervolkje vroeger dan alle anderen - en ik bedoel: seksueel - van leer trekt. Er is een beroemd verhaal over Seoel 1988. Er lagen in de nacht na het einde van de wedstrijden zoveel gebruikte condooms op het dakterras van het gebouw waar het Britse team verbleef dat de British Olympic Association een reglement uitvaardigde dat alle openluchtseks verbood. Hier in Peking beseffen de organisatoren dat zulke regels ongeveer even effectief zijn als een verbod op ademen. Ze hebben duizenden gratis condooms aan de atleten uitgedeeld.

Het roept een vraag op, misschien wel meer. Waar komt die haard van seksuele energie vandaan? Of, om het anders te formuleren, waarom hebben sportmannen en -vrouwen zo'n explosief libido? Ik suggereer zeker niet dat elke atleet in Peking het doet. Maar 99 procent wel.

Eén mogelijke verklaring heeft te maken met het feit dat olympische atleten een onnatuurlijke (en, het moet gezegd, totaal ongezonde) dosis zelfdiscipline aan de dag moeten leggen in de opbouw naar grote wedstrijden. Hoe kan de ontlading zich anders manifesteren dan met een vulkanische uitbarsting van opgekropt hedonisme? Het is een vertrouwd gezicht, net uitgeschakelde atleten die Magnums en McDonald's schrokken, alcohol achterover kappen en, uiteraard, poepen als konijnen. Soms de drie tegelijk.

Toch is dat maar een deel van de verklaring, want de meeste atleten die ik ken hebben er voor en tijdens de wedstrijd al net zoveel zin in als direct erna. Het lijkt alsof sportmannen en -vrouwen een hoger basisgehalte seksuele energie hebben. Maar waarom? Is het mogelijk dat een van de onderliggende drijfveren van sportieve grootheid precies hetzelfde ding is dat een overactieve sekshonger teweegbrengt?


Als dat zo is, kun je je olympische accreditatie erop verwedden dat er testosteron bij betrokken is. Testosteron is het hormoon dat verantwoordelijk is voor vele van de verschillen tussen de seksen en is ook een cruciale fysiologische aandrijver van agressie, competitiviteit en viriliteit. Dat geldt vooral voor vrouwen. Het dubbele effect van testosteron op vrouwelijke sportprestaties en seksualiteit kwam tot uiting tijdens de door de staat gesponsorde dopingprogramma's in Oost-Duitsland. Een gemiddeld meisje produceert in haar tienerjaren ongeveer een halve milligram testosteron per dag. Halverwege de jaren tachtig werden Oost-Duitse vrouwelijke atleten gedopeerd met ongeveer 30 milligram androgene steroïden per dag. Het effect ervan op de sportprestaties was verbijsterend, maar ze hadden ook een libido (volgens getuigenissen van de atleten zelf) dat niet meer beheersbaar was.


Daarmee beweer ik niet dat de atleten in het dorp allemaal aan de steroïden zijn, of dat hoge testosteronwaarden altijd leiden tot veel seks. Ik beweer alleen dat hogere natuurlijke testosteronwaarden bij beide geslachten een sterke verklaring bieden voor de combinatie van sportieve uitmuntendheid en seksuele potentie.

Betekenisvol is volgens mij ook dat het dorp zich voor vele atleten op duizenden kilometers van huis bevindt. De oude mantra 'wat op reis gebeurt, blijft op reis' is nog altijd springlevend, en niet alleen in de sport. Er zit iets diep in de mensheid ingebakken waardoor we volgens andere regels spelen als we de stad uit zijn, een fenomeen dat blijken van verschrikkelijke onmenselijkheid heeft voortgebracht. Toegepast op seks betekent dat eenvoudigweg dat mensen met een relatie de grenzen van de trouw en eerlijkheid die de menselijke monogamie schragen niet langer erkennen, of op zijn minst negeren.


En er zit ook een darwinistische component aan. Wetenschappers hebben bijvoorbeeld gemeten hoe de mannelijke vruchtbaarheid varieert afhankelijk van de afstand tot zijn partner. En raad eens? Volgens een rapport in het tijdschrift Personality and Individual Differences verdubbelt de hoeveelheid zaadcellen van een man als hij vaak van huis weg is - van 389 miljoen zaadcellen per ejaculatie tot 712 miljoen. Wat, en u zult het met me eens zijn, behoorlijk wat extra zaad is.

Volgens mij creëert een combinatie van die factoren de explosieve seksuele cocktail binnen de streng bewaakte perimeter van het olympisch dorp. Niet dat dat slecht is. Ik heb seksuele promiscuïteit altijd beschouwd als een elementair mensenrecht, ook al is het geen wondermiddel voor geluk of wat dan ook. Natuurlijk is het zo dat sommige atleten zich onthouden of het zelfs afkeuren. Maar één ding is zeker: ze zullen nooit meer in een oord als het olympisch dorp komen. Toch niet tot Londen 2012.

Bron: De Morgen 25/08/08

Porno voor vrouwen: een 'gat' in de markt?

Dit overzicht is niet beschikbaar. Klik hier om de post te bekijken.

Nederlandse jongeren kijken veel pornofilms

Bijna de helft van de Nederlandse jongens (46 procent) zegt meer dan honderd pornofilms of -filmpjes te hebben gezien. De meeste meisjes kijken niet vaker dan tien keer.

Dat blijkt uit onderzoek van Top-X, het jongerenpanel van EenVandaag, het nieuws-en actualiteitenprogramma van de TROS, onder 2.200 jongeren tussen de 12 en 24jaar. Van alle deelnemende jongeren heeft 83 procent wel eens een pornofilm(pje) gezien. Driekwart kijkt de films gratis via internet, slechts 2 procent betaalt voor het downloaden. De belangrijkste reden om te kijken is opgewonden te raken, 62 procent van de jongens en 44 procent van de meisjes geeft dit aan. Het bekijken van pornofilms begint al jong. Bijna een kwart van de ondervraagden was 12 jaar of jonger toen hij of zij voor het eerst in contact kwam met porno.

Jongeren praten niet graag over porno. 59 Procent vertelt tegen niemand hoeveel porno hij of zij kijkt. Verder vindt 53 procent van de meisjes het vervelend als hun vaste vriend zonder haar aanwezigheid porno kijkt. 40 Procent van de meisjes heeft daar geen problemen mee.

Ook Scandinavische jongeren tussen 14 en 18 kijken veel porno, zo bleek uit een eerder onderzoek van september 2006 in Denemarken, Zweden, Finland en IJsland. Uit het onderzoek blijkt dat de pubers vooral naar porno kijken om wat van seks op te steken. De jongeren zijn vooral nieuwsgierig naar de manier waarop ze hun partner kunnen bevredigen. Probleem is dat ze de pornoscènes voor echt nemen en ze de kunstmatige seks en standjes zomaar overnemen. "Ze krijgen zo een verkeerd beeld van seks", aldus onderzoeker Niels Ulrik Sørensen. "Meisjes krijgen ook complexen over hun boezem. Ze denken dat de nepborsten in de pornofilms de standaard zijn. Jongens denken dan weer dat ze zomaar hun ding kunnen doen."

Bron: De Morgen/ANP/Vrouwblog.nl

Porno en politiek

Hoe zat het met porno en seks in het midden van de vorige eeuw? Midden jaren '60 zou zich een seksuele revolutie voltrekken. Samen met andere revoluties. In België begon dat al in mei 1966. Studenten aan de universiteiten van Leuven en Gent kwamen op straat. Het ging meestal over alles behalve seks maar over "Walen buiten" of wat later: "Bourgeois buiten". Toch valt ook in België een en ander te noteren over een streven naar seksuele emancipatie in de studentenbeweging van toen.

In februari 1967 publiceerde het studentenblad "Ons Leven" een 'seks-aflevering'. Maar de academische overheid struikelde over het brave aankaarten van pedofiele praktijken in katholieke internaten. Maar ze had het evenzeer moeilijk met het hoofdartikel van hoofredacteur Ludo Martens die een studentenvakbeweging verdedigde onder de kop: "Weg met de Vlaamse Beweging". Ludo Martens werd uitgesloten en zou naar Gent gaan om verder te studeren. Studentenleider Paul Goossens (foto) vertelt in Humo: "Je wist dat er herrie van zou komen, ook met onze eigen achterban". Tot zover de seksuele revolutie in het Leuven van de jaren '60.

Intussen hadden ook de Gentse studenten de pornografie ontdekt. Renaat Willockx (foto), een van de studentenleiders vertelt: “De revolte van maart '69 was eigenlijk een samenloop van omstandigheden. Het cultureel convent plande een avond over de zin of onzin van pornografie. Daar zouden een aantal prominenten komen spreken, elk vanuit hun eigen discipline. Etienne Vermeersch vanuit het morele standpunt, Broeckx vanuit kunsthistorisch standpunt en Bultinck, een advocaat, over het juridische aspect van porno. De organisatoren hadden voor deze avond materiaal vanuit de porno-industrie verzameld, waaronder films en dia's (foto). Maar de rector besloot dat enkel dia's van erotische Romeinse en Griekse kunstwerken mochten vertoond worden."

Eigenlijk was het louter toeval dat er protest uitbrak rond deze bijeenkomst. Willockx: "Normaal gezien hadden wij, een groep van 400 studenten, die avond iets anders op de agenda. Als afsluiter van een studiedriedaagse zouden er een aantal studenten uit Parijs komen spreken. Maar zij kwamen uiteindelijk toch niet opdagen, dus trokken we met die 400 studenten naar de debatavond over pornografie. Wij pikten niet dat de rector een verbod had opgelegd en besloten de avond niet te laten doorgaan. We stemden in de volgende dag te protesteren tegen het dictatoriaal optreden van de academische overheid. Als protestactie hebben wij de dag nadien het rectoraat bezet. De hoofdingang was afgesloten, maar wij zijn binnengekomen langs een zijdeur, die we hadden ingebeukt. Op die manier openden we de grote deur. Daardoor werden wij beschuldigd van huisvredebreuk door middel van inbraak. De protesterende studenten werden hardhandig door de politie verwijderd. Dat was het begin van een hele revolte die 10 à 15 dagen geduurd heeft.” Ook Renaat Willockx vloog van de universiteit.

Er was wel degelijk een probleem, herinnert Willockx zich: “Jazeker. In de periode dat men mij uitsloot van de universiteit waren er in de tijdspanne van één jaar nog een heel aantal andere gevallen die zich voordeden. Jef Geeraerts kreeg problemen nadat hij in Gangreen had geschreven over zijn seksuele escapades in Congo. Er werden ook films verboden. En een professor aan de universiteit van Leuven, Bundervoet, werd het zwijgen opgelegd omdat hij afwijkende ideeën verkondigde.”

Heeft het allemaal iets uitgehaald? Renaat Willockx is zeker van wel: “In mijn tijd was de grote discussie nog of mensen wel mochten vrijen voor het huwelijk. Dat was toen nog zeer controversieel. Laat staan dat je kon gaan samenwonen zonder te huwen. Dat was zelfs een echte schande. Op dat vlak is er veel veranderd. Jongeren kunnen nu wel een verhouding hebben waarin zij samen slapen, samen vrijen, samen wonen zonder te huwen en vooral zonder dat daar iemand problemen mee heeft. Langs de andere kant is het wel zo dat wij in de periode van de jaren zestig experimenteerden met seksualiteit omdat het ten eerste allemaal nieuw was en ten tweede omdat de pil net was uitgevonden. Vanaf dat moment kreeg je een beweging waar ook de vrouwen konden zeggen “ja” of “neen”. Zij hadden vanaf dat moment veel meer hun eigen keuzes in handen. En het betekende dus ook dat zij makkelijker tot seks konden over gaan dan vroeger. De eeuwige dreiging van zwanger te worden viel weg.”

Er kwam ook meer democratie, en een groter bewustzijn van de problemen in de wereld. Willockx: “De universiteiten zijn gedemocratiseerd. Tijdens de jaren zestig kwam men vooral op tegen de dictatuur van de professoren, omdat de studenten geen enkele inspraak hadden. Dat is veel verbeterd. Daar waar vroeger geen enkele tegenspraak geduld werd van studenten, aanvaardt men die nu wel. Vroeger was de professor een heilige. Hij was de heerser, de keizer van zijn faculteit. Zoals nu vanuit vredesbewegingen protest is tegen de oorlog in Irak, waren wij, op een gelijkaardige manier, ook gemobiliseerd tegen de oorlog in Vietnam. En tot slot startten tijdens de jaren zestig ook de Dolle Mina's, de vrouwenbeweging, met thema's rond abortus. Veel van hun eisen zijn er door gekomen, wat een goede zaak is.”

Het volledige interview met Renaat Willockx lees je hier.

"Weinig acteurs willen bareback"

Porno acteurs van eigen bodem, ze bestaan. Zizo publiceerde een interview met Rick Pantera, in de pornowereld beter bekend als Eduardo Cortez.


Op zijn Gaydar profiel omschrijft hij zichzelf als volgt: "looking for 30/40 men ,hairy and muscled are a big+,and if you have shaved head and facial hair you did 90%of the job!!! ;-)" Hij woont in Luik en is te zien in acht pornofilms waarvan twee bij het Duitse label Cazzo. Porno maken is voor hem niet louter koel acteerwerk: "Om lust te kunnen uitstralen moet je het ook wel echt voelen. Camera's zijn bijzonder secuur en meedogenloos: indien je de vonk niet voelt, kan je ze ook niet overbrengen. Sommigen denken dat wij maar faken en een stand-in hebben voor mocht het echte werk ons niet lukken. Maar dit komt eigenlijk zelden voor."

Rick valt op mannen tussen 30 tussen 45 jaar oud. Hij is behoorlijk kieskeurig als het op mede-acteurs aan komt: "Ooit heb ik eens een productie gedaan voor een Europees productiehuis maar dat hield gewoon geen rekening met wat ik zelf wou. Alhoewel ik herhaaldelijk zei dat ik wel lekkere ruige binkjes lust, bleven ze me steeds vragen kunstjes te doen met een 23-jarig navelgepiercet blond bimbooke. Hoe sympathiek die jongen ook was, ik heb de scène verlaten en ben huiswaarts gekeerd. Dit ging gewoon niet." voor de Cazzo-film "Countdown" (Ook uitgebracht als "Thom Barron Calling") mocht hij werken met Thom Barron: "En geloof me, meet hem wil je niet wachten op het woordje 'action' om te beginnen'".

Baraback (seks zonder bescherming tegen HIV) is niet aan hem besteed: "Weet je dat de meeste productiehuizen hun porno-acteurs beschouwen als een maatschappelijk rolmodel en voorbeeldfunctie van hoe het kan en moet? Vandaar dat weinig acteurs bereid zijn om een baraback-productie te draaien. De seks moet leuk en veilig blijven, dat is de boodschap. Dat willen wij uitstralen. Dat is toch mooi en verdedigbaar? Tonen dat je in alle geilheid en lust van het moment zelf, toch veilig seks kan en wil hebben. Ik vind dat een maatschappelijk verantwoorde houding." Goed gezegd. Maar intussen komen er toch meer en meer pornofilms op de markt waarin aan onveilige seks wordt gedaan. Geen gezonde evolutie, noch voor de acteurs zelf, noch voor het publiek.

Rick is aan porno begonnen als een soort therapie. Hij was heel verlegen, schuchter en onzeker. Meespelen in porno heeft hem daarover geholpen: "Nu ben ik één van de meest begeesterde exhibitionisten geworden. En misschien zit Thom Barron er wel voor iets tussen." Maar toch... stel dat je bij het uitgaan een van je geliefde pornosterren in een bar ziet staan. Wat ga je doen? Rick heeft het daar toch wat moeilijk mee: "Als ik op de één of andere dansgelegenheid ben, dan gebeurt het wel eens dat er iemand staat te gluren. Schoorvoetend komt die dan dichterbij en als hij het aandurft, zegt hij: 'Ik heb je in een film gezien'. Daar moet ik van blozen. Om te beginnen weet ik ook wel dat hij het niet heeft over de familie Von Trapp, maar dit hele gedoe geeft me altijd een gevoel dat ik anders ben dan die andere binkjes die staan te swingen op de dansvloer. Een paar gapende ogen willen me opslokken alsof mijn libido toch steeds op springen staat. Dat geeft me opnieuw een gevoel van onzekerheid". De tol van de roem? Rick vindt het oneerlijk: "Ik ben niet anders dan de anderen en wil niet anders benaderd worden. Ik ben een mens als ieder ander die - weliswaar niet zoals ieder ander - gekozen heeft om deel te nemen aan een porno-productie. So what? Jammer dat zij denken dat wij enkel en alleen oversekste seksbeesten zijn."

Maar Rick is wel degelijk trots op zijn pornowerk: "Ik heb er veel uit geleerd, heb me geamuseerd en heb eraan verdiend. En ik heb het leven ook leren kennen vanuit een bepaalde dimensie. Ik hoop dat ook anderen kunnen genieten van wat ik aanbied."

Bron: Zizo

Seks in de ruimte niet simpel

Amerikaanse astronauten hebben getest of seks in de ruimte wel degelijk kan. Dat meldt The Guardian.

De Amerikaanse ruimtevaartorganisatie Nasa wilde onderzoeken hoe mensen jaren aan een stuk kunnen overleven in de ruimte. De vorsers wilden ook nagaan of er getrouwde stellen de ruimte in gestuurd kunnen worden. Allereerst werden twintig standjes getest in een computersimulatie. Hieruit werden de tien meest gangbare standjes uitgekozen, die twee proefpersonen mochten uittesten in een ruimte zonder zwaartekracht. De tests van deze twee proefpersonen werden gefilmd en geanalyseerd door NASA.

Slechts vier standjes bleken zonder zwaartekracht mogelijk te zijn. Voor het uitvoeren van de andere zes was een hulpmiddel nodig, zoals een speciale elastische band om het koppel enigszins in elkaars buurt te houden. Volgens onderzoeker Kohler is een van de conclusies dat het klassieke missionarisstandje, zo makkelijk uit te voeren op aarde, eenvoudigweg niet mogelijk is in de ruimte. Meer halsbrekende toeren behoren dan weer wel tot de opties.

Aan Russische kant, waar kosmonauten in de ruimte traditioneel trouwens van wat meer persoonlijke vrijheid kunnen genieten, zijn er hardnekkige geruchten dat er eerder al een en ander onderzocht zou zijn, maar medische rapporten met harde feiten zijn daar niet vrijgegeven.

Bron: De Morgen/Ourlipsaresealed

Porno activeert spermaproductie

Wat is de snelheid van een zaadcel? Het zal je tijdens het neuken of masturberen allicht niet echt bezig houden. Wetenschappers liggen er wel van wakker.

Voor alle duidelijkheid: het gaat niet over de snelheid of het aantal centimeters dat je spuit (al zijn daar mooie beelden van te maken) maar over over de zaadcellen die na het klaarkomen hun weg afleggen in het lichaamskanaal van de persoon met wie je seks hebt. Niet alle zaadcellen blijken even snel te bewegen. Menselijke cellen halen 20 cm per uur. De gorilla komt aan de 10 cm. Maar de chimpansee haalt 70 cm per uur.


De snelheid van een zaadcel wordt vooral bepaald door het motortje dat de staart aandrijft. Een zaadcel is niet meer dan een piepklein kopje (tussen 5 en 8 micrometer) met een zweepje als staart. Cafeïne kan het zaad tot meer snelheid bewegen. Viagra ook. Maar let op: Viagra ontregelt een ander aspect van het zaad, namelijk het mechanisme om een eitje binnen te dringen. Het kan dus negatief werken op de vruchtbaarheid.

Een Brits onderzoek toonde aan dat de zaadproductie van mannelijke studenten verhoogde als ze hun lief ervan verdachten met nog een andere man te slapen. Binnen een week konden ze tot 30 procent meer zaad lozen. Boeren kennen dat proces: het is makkelijker zaad voor kunstmatige inseminatie van een rund of varken te pakken te krijgen als het dier parende exemplaren te zien krijgt. In een ander onderzoek stelde men vast dat mannen die pornobeelden te zien kregen waarop twee mannen het met een vrouw deden actiever sperma produceerden dan mannen die alleen een zich masturberende vrouw voorgeschoteld kregen.

Per zaadlozing komen er honderden miljoenen cellen vrij terwijl er uiteindelijk slechts één nodig is om een bevruchting te realiseren. Gemiddeld zouden duizend zaadcellen per 100 miljoen in de buurt van een eicel komen maar slechts één raakt erin. Een van de verklaringen voor deze massaproductie is dat de vagina van de vrouw stoffen produceert om virussen en bacteriën tegen te houden. Er patrouilleren ook grote concentraties afweercellen, die zaadcellen als vreemde lichamen kunnen identificeren en eventueel aanvallen.

Het zaad sleept stoffen mee om de zuurtegraad van de vagina te counteren. Het zijn deze stoffen die het zaad zijn basissmaak en geur geven. Voor de fijnproevers: de smaak van sperma varieert licht naar gelang wat je eet. Vegetariërs die veel fruit eten hebben naar verluidt het lekkerste sperma. Het eten van rood vlees en uien, alcohol en koffie drinken en roken hebben een negatieve invloed op kwaliteit van je sperma. Sperma op de huid houdt geen risico in voor besmetting met HIV, sperma in de mond wel. Voor complete info zie Sensoa.

Het volledige artikel lees je op de site van Knack.

Porno Acteur verdachte in Moordzaak

Zijn alle acteurs in homopornofilms ook homoseksueel? We weten dat nogal wat mannen hetero zijn of in elk geval die identiteit aannemen in het publiek. Ze 'acteren' gewoon dat ze homo zijn en worden daarvoor betaald. Zoals acteurs die de rol van een misdadiger vertolken in hun privéleven ook niet al schietend door het leven stappen. Maar soms blijkt het toch ingewikkelder in mekaar te zitten. De carrière van Timothy Boham (alias Marcus Allen) kreeg een dramatische wending.

De vijfentwintigjarige Timothy Boham werd op 16 november 2006 gearresteerd bij een Amerikaans-Mexicaanse grenspost in Lukeville, Arizona, drie dagen nadat de politie had ontdekt dat zijn baas, John Kelso, was doodgeschoten in diens riante woning in een buitenwijk van Denver. Kelso, die directeur van een incassoburerau, had een aanzienlijk fortuin vergaard en werd beschouwd als een kopstuk in deze branche. “John was een erg goedaardige man die veel moeite deed om anderen te helpen,” verklaarde Chris Bridges, de adjunct-directeur van Kelso’s bedrijf. “Als hij op kantoor was, was hij strikt zakelijk, maar hij had een menselijke manier van doen, die zich uitstrekte tot iedereen met wie hij werkte.” Anderen beweren dan weer dat Kelso heel wat vijanden zou hebben gemaakt door het soort werk dat hij deed.

Kelso had Boham nog niet zo lang geleden als incasseerder aangenomen. Of er een ander soort relatie tussen de twee heeft bestaan, is vooralsnog onbekend. Het feit dat Kelso openlijk homoseksueel was, roept de vraag op of het misschien om een homofobe misdaad gaat. Aaron Lopez, een politieman die Boham heeft verhoord verklaarde dat hij de moord gepleegd had nadat Kelso hem gevraagd had met hem naar de slaapkamer te gaan. Boham zou hem vermoord hebben omdat hij dacht dat in de safe van zijn baas een flinke som geld zat waarmee hij met zijn vriendin naar Zuid-Amerika zou kunnen reizen. Kelso weigerde de safe te openen en zou daarom vermoord zijn. Achteraf bleek de safe leeg. De homofobie van Boham zou ook blijken uit volgende anecdote uit The Denver Post: Hij vertelde Lara Holland, die onder hem woonde, dat hij zijn appartement had “gezuiverd” door het flink te boenen, omdat er voor hem een homo in had gewoond. “Hij haatte homo’s,” verklaarde Holland tegenover de Post,“hij haatte hun levensstijl.”

Boham (hier tweede links bovenaan) poseerde voor Playgirl en deed mee in meer dan een dozijn pornoproducties van gerenommeerde studio’s als Falcon, Hot House en Rascal. Voor dit werk gebruikte hij het pseudoniem Marcus Allen. Hij verliet de porno-industrie in 2004.

Boham werd door het tijdschrift Freshmen verkozen tot “2002 Freshman of the Year” en in de recent verschenen 15th Anniversary Collector’s Edition gaat zijn foto vergezeld van de uitspraak: “Soms zie je een geile oudere man en alles wat je dan wilt doen is ter plaatse seks hebben, omdat je weet dat die geil zal zijn.” Heeft dit imago van de jonge kerel die oudere mannen verwent hem in het echte leven parten gespeeld? De commentaar van Robert Young (Sun, 11 Feb 2007) gaat in die richting: "Ik denk dat hij homo is maar het niet kon accepteren. Van een "Sugar Daddy" de zondebok maken is iets wat je meer ziet bij jongeren die worstelen met hun homoseksualiteit. Maar de kern van de zaak is: hij koos voor een carrière in de homoscene, en ook om iemand te beroven en te vermoorden" Young voegt er fijntjes aan toe dat hij hoopt dat Boham homo is "want hij zal in de gevangenis zeker anaal verkracht worden".

De Aziatische porno-acteur Cory Koons, speelde als bottom een scène met Timothy Boham in de Rascal-productie "Never Been Touched" uit 2005. Koons kan zich geen vreemd of vervelend gedrag van Allen’s kant herinneren, maar juist dat hij op de set tamelijk aardig tegen hem was. De casting director van de film had Koons verteld dat Allen er speciaal om had verzocht met hem te mogen werken omdat hij Aziatisch is en hij “iets met Aziatische vrouwen heeft.” Koons vertelde ook: “Mij werd gezegd dat ik mijn goatee moest afscheren omdat hij niet van gezichtsbeharing hield. En verder: "Tijdens een productieonderbreking op de set, liet hij me foto’s van zijn twee dochters zien. Ik herinner me dat ik gekscherend opmerkte dat ze half-Japanse waren - net als ik.” Speculerend over Allen’s seksuele voorkeur, herinnerde Koons zich (enigszins vertederd): “Allen liet me zijn pik - die behoorlijk lekker was - ook pijpen als de camera’s niet draaiden.(actie rechts op de foto) Ik kreeg het gevoel dat hij het niet al te prettig vond mij te neuken, maar een goede pijpbeurt is een goede pijpbeurt. Ik was gelukkig die te leveren, hij was gelukkig die te ondergaan.”

Jachtige levensstijl slecht voor seksleven

Het is droevig gesteld met ons seksleven en dat heeft veel te maken met onze jachtige levensstijl. Dat blijkt uit een grootschalige seksenquête van condoomfabrikant Durex. Bij 26.000 mensen in 26 landen - België was daar niet bij - peilde Durex naar het seksleven van de inwoners. Amper 44 procent bleek tevreden te zijn met zijn/haar seksleven. Vier op de tien noemen stress en vermoeidheid als spelbrekers in bed.

Vooral in Frankrijk is de ontevredenheid groot: amper 25 procent is tevreden. In Nigeria blijkt 67 procent dan weer best tevreden over het bedgebeuren.

Gemiddeld hebben mensen 103 keer seks per jaar. De Grieken spannen de kroon met 164 keer, de Japanners bengelen achteraan met 48 keer.

Een vrijpartij duurt gemiddeld 18 minuten. De Indiërs klaren de klus in 13 minuten, terwijl de Nigerianen er 24 minuten over doen.

Bron: VRT nieuws,17/04/07