Porno en politiek

Hoe zat het met porno en seks in het midden van de vorige eeuw? Midden jaren '60 zou zich een seksuele revolutie voltrekken. Samen met andere revoluties. In België begon dat al in mei 1966. Studenten aan de universiteiten van Leuven en Gent kwamen op straat. Het ging meestal over alles behalve seks maar over "Walen buiten" of wat later: "Bourgeois buiten". Toch valt ook in België een en ander te noteren over een streven naar seksuele emancipatie in de studentenbeweging van toen.

In februari 1967 publiceerde het studentenblad "Ons Leven" een 'seks-aflevering'. Maar de academische overheid struikelde over het brave aankaarten van pedofiele praktijken in katholieke internaten. Maar ze had het evenzeer moeilijk met het hoofdartikel van hoofredacteur Ludo Martens die een studentenvakbeweging verdedigde onder de kop: "Weg met de Vlaamse Beweging". Ludo Martens werd uitgesloten en zou naar Gent gaan om verder te studeren. Studentenleider Paul Goossens (foto) vertelt in Humo: "Je wist dat er herrie van zou komen, ook met onze eigen achterban". Tot zover de seksuele revolutie in het Leuven van de jaren '60.

Intussen hadden ook de Gentse studenten de pornografie ontdekt. Renaat Willockx (foto), een van de studentenleiders vertelt: “De revolte van maart '69 was eigenlijk een samenloop van omstandigheden. Het cultureel convent plande een avond over de zin of onzin van pornografie. Daar zouden een aantal prominenten komen spreken, elk vanuit hun eigen discipline. Etienne Vermeersch vanuit het morele standpunt, Broeckx vanuit kunsthistorisch standpunt en Bultinck, een advocaat, over het juridische aspect van porno. De organisatoren hadden voor deze avond materiaal vanuit de porno-industrie verzameld, waaronder films en dia's (foto). Maar de rector besloot dat enkel dia's van erotische Romeinse en Griekse kunstwerken mochten vertoond worden."

Eigenlijk was het louter toeval dat er protest uitbrak rond deze bijeenkomst. Willockx: "Normaal gezien hadden wij, een groep van 400 studenten, die avond iets anders op de agenda. Als afsluiter van een studiedriedaagse zouden er een aantal studenten uit Parijs komen spreken. Maar zij kwamen uiteindelijk toch niet opdagen, dus trokken we met die 400 studenten naar de debatavond over pornografie. Wij pikten niet dat de rector een verbod had opgelegd en besloten de avond niet te laten doorgaan. We stemden in de volgende dag te protesteren tegen het dictatoriaal optreden van de academische overheid. Als protestactie hebben wij de dag nadien het rectoraat bezet. De hoofdingang was afgesloten, maar wij zijn binnengekomen langs een zijdeur, die we hadden ingebeukt. Op die manier openden we de grote deur. Daardoor werden wij beschuldigd van huisvredebreuk door middel van inbraak. De protesterende studenten werden hardhandig door de politie verwijderd. Dat was het begin van een hele revolte die 10 à 15 dagen geduurd heeft.” Ook Renaat Willockx vloog van de universiteit.

Er was wel degelijk een probleem, herinnert Willockx zich: “Jazeker. In de periode dat men mij uitsloot van de universiteit waren er in de tijdspanne van één jaar nog een heel aantal andere gevallen die zich voordeden. Jef Geeraerts kreeg problemen nadat hij in Gangreen had geschreven over zijn seksuele escapades in Congo. Er werden ook films verboden. En een professor aan de universiteit van Leuven, Bundervoet, werd het zwijgen opgelegd omdat hij afwijkende ideeën verkondigde.”

Heeft het allemaal iets uitgehaald? Renaat Willockx is zeker van wel: “In mijn tijd was de grote discussie nog of mensen wel mochten vrijen voor het huwelijk. Dat was toen nog zeer controversieel. Laat staan dat je kon gaan samenwonen zonder te huwen. Dat was zelfs een echte schande. Op dat vlak is er veel veranderd. Jongeren kunnen nu wel een verhouding hebben waarin zij samen slapen, samen vrijen, samen wonen zonder te huwen en vooral zonder dat daar iemand problemen mee heeft. Langs de andere kant is het wel zo dat wij in de periode van de jaren zestig experimenteerden met seksualiteit omdat het ten eerste allemaal nieuw was en ten tweede omdat de pil net was uitgevonden. Vanaf dat moment kreeg je een beweging waar ook de vrouwen konden zeggen “ja” of “neen”. Zij hadden vanaf dat moment veel meer hun eigen keuzes in handen. En het betekende dus ook dat zij makkelijker tot seks konden over gaan dan vroeger. De eeuwige dreiging van zwanger te worden viel weg.”

Er kwam ook meer democratie, en een groter bewustzijn van de problemen in de wereld. Willockx: “De universiteiten zijn gedemocratiseerd. Tijdens de jaren zestig kwam men vooral op tegen de dictatuur van de professoren, omdat de studenten geen enkele inspraak hadden. Dat is veel verbeterd. Daar waar vroeger geen enkele tegenspraak geduld werd van studenten, aanvaardt men die nu wel. Vroeger was de professor een heilige. Hij was de heerser, de keizer van zijn faculteit. Zoals nu vanuit vredesbewegingen protest is tegen de oorlog in Irak, waren wij, op een gelijkaardige manier, ook gemobiliseerd tegen de oorlog in Vietnam. En tot slot startten tijdens de jaren zestig ook de Dolle Mina's, de vrouwenbeweging, met thema's rond abortus. Veel van hun eisen zijn er door gekomen, wat een goede zaak is.”

Het volledige interview met Renaat Willockx lees je hier.

Strippen tegen klimaatverandering

De aanblik van de blote tweeling van Cheeky Girls (herinner je de Ketchup Song van deze Roemeense meiden) moet ervoor zorgen dat we nadenken over de opwarming van de aarde. Gabriela en Monica gaan gekleed in enkele bladeren voor de lancering van Club4Climate, een organisatie die middels glamoureuze feesten de boodschap wil verspreiden: 'doet iets tegen de opwarming'. Van de pot gerukt? Misschien, maar initiatiefnemer Richard Curson maakt zich sterk dat hij nog andere beroemdheden in hun blootje gaat presenteren ter redding van de planeet.

Bron: De Morgen

Louis Paul Boon: kunstenaar en pornograaf

De weigering van CD&V’er Ludo Helsen om de naaktfoto’s uit de Feminatheek van Louis Paul Boon (foto) te exposeren in Antwerpen deed al heel wat inkt vloeien en websites vollopen. Koen Calliauw deed op Indymedia zijn duit in het zakje.

Boon verzamelde zijn 24.000 foto’s tussen 1954 en 1979. Geobsedeerd en quasi wetenschappelijk. Hij had rubrieken. Een greep hier uit: “Heet kindvrouwtje”, “De Engeltjes”, “De muis”, “Het ondergoed”,… Hij verzamelde honderden subcategorieën in sigarendoosjes. Zoals: “Het opstropen der kousen”. En naar de vorm der borsten: “De kleine scherpe”, “De volle ronde met scherpe tepel en donkere nimbus”. Voorwaar een specialist. Zelf zei hij hier over: “Het is leuker dan pijpen en paraplu’s uit alle landen van Europa bijeen te brengen”. De vrouwen in zijn collectie geven een uiteindelijk nogal preuts tijdsbeeld. Ze hadden toen wel allemaal haar op hun kut. Boon begon te schrijven toen hij nog zijn kost verdiende als gevelschilder. Hij was ook kunstschilder. Iets later in de veertiger jaren werkte hij als redacteur bij het communistische “De Rode Vaan”, toen nog een dagblad. Ook ik werkte daar jaren, een weekblad dan, in de zestiger en zeventiger jaren. Mijn oudere collega’s beweerden dat ik aan het bureau van Boon zat en zijn “Remington”, een schrijfmachine die terecht “machine heet, gebruikte. Boon was daar niet echt gelukkig. Wat in zijn hoofd spookte correspondeerde niet zo best met de Marxistisch Leninistische ideologie van toen. Ik begrijp dat. Op die KP krant doken wel meer journalisten op die er maar “half ze gat” bij hoorden. Toen ik er werkte kende vele linotypisten en letterzetters invormers aan “de steen”, “de Louis” nog. Een Aalsterse arbeider onder de arbeiders en zelfverklaarde “viezentist”. Een “geniale arbeider”.

Deze “viezentist” schreef een oeuvre bij elkaar dat meer dan dat van de “bourgeois” Hugo Claus de Nobelprijs voor literatuur verdiende. In het schone katholieke Vlaanderen van toen, waar het nog krioelde van omhooggevallen schoolmeester met baard zonder moustache, à la Ludo Helsen, werd “Boontje” door de literatuur kenners meewarig bekeken. Litteraire monumenten als “De Kapellekensbaan” “De voorstad groeit”, “Zomer te Ter-Muren”, “Het nieuwe onkruid”, “Mijn kleine oorlog” zinden de literatuur pausen niet. Zijn boeken werden gesaboteerd en verkochten slecht. Boon ging voor decennia bij het socialistische dagblad Vooruit werken, waar hij dagelijks zijn “Boontjes” als mini columns publiceerde.

Louis Paul Boon was een zeer bewuste linkse socialist met anarchistische trekjes. Een individualist die solidair bleef met de werkende mensen in de volkswijken van zijn Aalst. Hij had een grote belangstelling voor seks, erotiek, porno en begreep het belang hier van voor mensen die eeuwenlang door het Christendom met een diepgeworteld zondebesef opgezadeld waren. Om de Vlaamse literatuur pausen “te kloten” en omdat erotiek bij het volle leven hoort, publiceerde hij in 1972 bij “De Arbeiderspers” het pornografische verhaal “Mieke Maaikes obscene jeugd”. Bij dezelfde uitgeverij was een jaar eerder, in 1971, “Priester Daens” verschenen. Een succes en weldenkend Vlaanderen zag de verloren zoon al naar de stal terug keren. Dat was buiten deze gevelschilder gerekend. Hij smeet weldenkend Vlaanderen Mieke Maaike in de smoel.

Louis Paul Boon was geobsedeerd door de kracht van vrouwen. Door hun persoonlijkheid en seksuele energie, waarbij het pietje van een man maar bleek afsteekt. Desondanks menen massa’s mannen dat de wereld rond hun lul draait en vrouwen dol te krijgen zijn door die keihard en voor een liefst zo kort mogelijke tijd op en neer te bewegen, zonder enig benul hoe ze hun ejaculatie kunnen controleren. Het orgasme van een man betekend niets in vergelijking met de meerdere orgasmes van een vrouw. Darwin zal dat in zijn evolutieleer kunnen verklaren. Vrouwen zijn de “sterkste” en het is geen fabeltje dat doorheen de voortschrijdende evolutie een moment kan bereikt worden waarin de man als overbodig verdwijnt, zoals zovele diersoorten voor hem. Boon begreep vrouwen en had er respect voor. Dat blijkt uit zijn werken, dat blijkt uit zijn “Fenomenale Feminateek” die aldus een belangrijke achtergrond biedt voor het werk en denken van deze grote schrijver en “viezentist”. Boon was een feminist in een periode dat met ondermeer “Dolle Mina” vrouwelijke preutsheid verdween. Weg met de knellende BH’ s, vrouwen eisten porno voor vrouwen. En schreven er.

Maar terug naar “Mieke Maaikes obscene jeugd” en “student Stijvekleut” met zijn proefschrift. Over de amper twaalfjarige Mieke Maaike: “ Bijna nooit werpt ze alles weg, ze behoudt nu eens haar te korte witte kleedje, dan d’ r kousen en schoenen, en eens blijft ze zelfs een hoerebroekje met wijde split dragen. Het is steeds iets van niets, een lintje, een strikje, een paar hoge laarsjes, een vleugje verf, en daartussen zien we d’ r muis, niet als deze van een dier, maar als deze van het meisje dat we dagelijks in de straat ontmoeten, en dat we dan nakijken kunnen, al denkend…”.

Niet als deze van een dier, maar als deze van het meisje uit de straat… De “muis” als trots vrouwelijk wapen. In vele werken van Boon komen die meisjes voor, als fabrieksmeisjes, als meisjes uit de volkskroegen, meisjes in kroostrijke gezinnen waar kinderen in één bed slapen, hoertjes… Zijn werk is verwant aan het naturalisme van de socialistische schrijver Piet Van Aken (1920-1984) uit de Antwerpse Rupelstreek (Boom, Willebroek ) met haar steenbakkerijen waar jonge fabrieksmeisjes op hun eerste werkdag door de ploegbaas ontmaagd werden. (“Klinkaart” – 1954). Voor Boon was een vrouw, een meisje, geen dier. Met zijn 24.000 foto’s in zijn “Fenomenale Feminateek” trachtte hij dat beter te begrijpen. Voor Boon had een vrouw recht op een eigen leven, niet als slavin van de man. In “Mieke Maaikes obscene jeugd” toont hij een twaalfjarig, sterk “loeder” waarvoor volwassen mannen knielen. Een meisje dat ongeremd “neemt” en siddert van genot. Dat is respect hebben. Wanneer Mieke Maaike ouder wordt en beïnvloedt wordt door de “normen en waarden” neemt die kracht af en gaat zij knielen. Je leest hoe Boon dat betreurd en er zich woedend om maakt. Mieke Maaike wordt volwassen, de kerk doet haar werk en de jonge vrouw is klaar om te koken en te baren. Het “loeder” wordt een slet.

Mieke Maaike is van een ander kaliber dan “Lolita” van Vladimir Nabokov (1955). Ook Nabokov beschrijft de relatie van een oudere man met een dertienjarig meisje. Men kan “Lolita” geen pornografie noemen. De “dader”, die zich moet verantwoorden, doet dat in een toon van zelfaanklacht en verdediging. De stijl is subtiel. “Lolita” werd dan ook snel in brede kring aanvaard. Maar ook Lolita is een zelfbewuste jonge vrouw. Boon verontschuldigt zich niet (of het moest in de hilarische “thesis” van Steivekleut zijn ), maar valt een hypocriete maatschappij aan waar seksualiteit en jongeren een taboe was. Pas tien jaar voor “Mieke Maaikes obscene jeugd” publiceerde Jos Van Ussel, gesteund door Jaap Kruithof, “Jeugd voor de muur”. Een boek dat het opnam voor het recht op seksualiteit van jongeren en masturberen niet als “hersenverwekende” doodzonde omschreef. Het Vlaams kot was te klein…

“Viezentist” ? Hij had dat cynisme nodig om recht op te blijven staan, onze gevelschilder uit Aalst. Terwijl mijnheer pastoor in het geniep zijn misdienaartje neukte, schreef Boon wereldliteratuur en knipte “vieze prentjes” uit de boekskes. Wie nu deze verzameling ziet, vraagt zich af of vice-gouverneur Helsen en zijn geestesgenoten wel goed bij hun hoofd zijn. De schrijver Stefan Brijs weet het. Hij weigert uit protest de “Provinciale prijs voor Letterkunde” en stuurt de 2.480 euro terug naar “viezentist” Ludo Helsen.

Om het af te leren. Een paar citaten uit “Mieke Maaikes obscene jeugd”, niet door Steivekleut ,maar van het meisje gezien door de ogen van Boon. De bijna twaalfjarige is in een kamer met de paps van haar vriendinnetje. Er zal een optocht door de straat trekken ( carnaval in Aalst ? ). Ze heeft bewust en te kort kleedje aan en draagt geen broekje. Ze buigt zich voorover door het raam om naar de stoet te kijken. Ze toont haar kont… En ze weet het.

“Ik boog me nog wat dieper uit het raam naar buiten en zette de benen wat open om meer steun en zo te krijgen. Zo kon hij niet alleen me kont maar ook nog, als hij wou, me kutje zien dat als een gebarsten perzik met dons bezet was geraakt. (…) Ik voelde z’n hand onder me rokje glijden, zorg ervoor dragend niet al te brutaal op te treden, want zo was hij, die vriendelijke man. Hij legde gewoon, bijna alsof het bij toeval gebeurde, de hand tegen me bil aan, en liet ze daar rusten. (…) Z’ n hand gleed hoger en bevoelde de ronding van me kont, eerst nog voorzichtig genoeg, dan de beide handen van me volle maan bevingerend en betastend, haast als een ruimtevaarder die d’ r geland was. (…) Met de vinger volgde hij me reet, tussen de beide halve bollen in. Hij taste me hele reet af, bleef aan het strontholletje haperen en streelde daar een hele poos het voor hem misschien lieflijk aanvoelend grotje. (…) En opnieuw alsof het toevallig was. Hij haalde de vinger van me strontholletje weg en nam schroomvallig, zoals mevrouw Courths-Mahler zegt, me muisje in de hand. Hij omvatte het helemaal, hij kneep er even in. En daar ik nog steeds geen protesten uitte, opende hij me schaamlipjes, bevochtigde z’n vingers eraan, en terwijl zijn wijsvinger me knobbeltje – student Steivekleut noemt het de clitoris, maar meisjes zelf noemen het “me dief” – wreef, wrong z’n duim aarzelend de mond van me muis binnen. (…) Ach, stilaan naderde ik het ogenblik waarin men geen weerstand bieden kan of wil. Ik hijgde. Me prille borstjes gingen op en neer in me kleedje en met niets ziende ogen keek ik de straat in, naar de historische stoet of wat het ook weer was. (…) Me muis werd voor de allereerste keer afgespeeld en ik voelde hoe ik de eindmeet naderen zou. Ik spande me buikspieren op en steunde krampachtig tegen de vensterbank. M’ n hijgen ging onbewust over in het uitstoten van dierlijke kreetjes. (…) Ik raakte niet verder meer, een laatste rilling doorliep me. Ik schreeuwde nog iets onverstaanbaars en me geil spoot over z’n hand, in zo grote hoeveelheid dat het bijna een plasje werd aan me voeten. Het leek erop of ik me bepist had”.

Het volledige artikel van Koen Calliauw vind je hier

Feminatheek kunst of geen kunst?

Porno is geen kunst. Dat is klaar en duidelijk voor Ludo Helsen. Hij is gedeputeerde voor cultuur van de provincie Antwerpen. Hij annuleerde de tentoonstelling "Fenomenale feminatheek" van Louis Paul Boon.

De schrijver legde tijdens zijn leven een hele collectie foto's aan van blote vrouwen, die hij zijn "Fenomenale feminatheek" noemde. Het was de bedoeling om de hele collectie van 22.400 stuks te tonen in het Fotomuseum in Antwerpen, maar dat gaat nu niet door. "Het artistieke gehalte van de collectie is te laag", zegt gedeputeerde Ludo Helsen. Bovendien vreesden de organisatoren dat ze met bepaalde foto's in de problemen konden komen. Er zitten immers ook foto's van erg jonge meisjes tussen.

De beslissing van CD&V'er Helsen maakte heel wat verontwaardigde reacties los.

Normaal gezien zou Stefan Brijs over enkele maanden de Provinciale Letterkundeprijs officieel overhandigd krijgen van dezelfde gedeputeerde, voor zijn roman De Engelenmaker. In een open brief aan Helsen deelt Brijs mee dat hij die prijs zal weigeren en de bijhorende 2.480 euro zal terugstorten. 'Mijn geweten kan dit niet aan. Ik kan van een provincie waarin discriminerende wetten (het hoofddoekenverbod in Antwerpen en Lier) worden gestemd en waarin censuur wordt toegepast, geen prijs in ontvangst nemen', klinkt het in zijn brief.

"CD&V is versterkt uit de verkiezingen gekomen en wij zullen het geweten hebben." reageerde een lezer op het forum van Knack.

"Deze tentoonstelling verbieden is gewoon kinderachtig", reageert cineast Robbe De Hert. Hij leerde Louis Paul Boon goed kennen, toen die een rol in zijn film 'De Bom' speelde. "Ik heb toen zijn Fenomenale Feminateek gezien. Het was porno, maar dan van dertig tot veertig jaar geleden. Nu zijn de mensen echt wel wat meer gewoon."

Minister van Cultuur Bert Anciaux zei dat dit "heel oude, zelfs middeleeuwse politieke cultuur" is, "waar ik absoluut niet achter sta".

De Fenomenale feminateek van Louis Paul Boon is op 4 april 2008 wèl te zien op het literaire festival 'Zogezegd' in Gent. "Met 'Zogezegd' wil ik veertig jaar na '68 op zoek gaan naar wat er is overgebleven van de grote thema's van toen: de utopie, de verbeelding, het geloof in de toekomst en de seksuele bevrijding. Ik hoop dat daar onder andere duidelijk wordt dat de tijd dat er instanties waren die voor het publiek beslisten of een controversieel project wel of niet gezien mocht worden, voorbij is", zegt curator Anne Provoost.

Stem voor de Gouden Stud

Het is weer zover... Je kan via Humo de De Gouden Stud 2008 verkiezen. Stemmen kan tot en met donderdag 7 februari.

"Pornosites léven van de grote fluiten"

Uw penis laten verlengen heeft geen zin. Negentig procent van de geopereerden is achteraf ontevreden. Langer is níét beter, dikker zeker niet, en al de rest is gelul. Humo publiceert een gesprek met een prof voor wie penis en vagina weinig of geen geheimen meer hebben. Een bloemlezing.

Het voorbije jaar haalde uroloog Piet Hoebeke het wereldnieuws. Met een team van het UZ Gent was hij erin geslaagd in één operatie 'een penectomie gevolgd door een falloplastie' te verrichten: een door kanker aangetaste penis van een zestienjarige jongen werd eerst geamputeerd en daarna vervangen door een nieuwe - waarmee de jongen twaalf dagen later alweer kon plassen. Een internationale primeur.

Professor Hoebeke verbaast zich er regelmatig over hoe weinig mensen over hun geslachtsorganen weten: "Soms, als ik bij kindjes de voorhuid losmaak, zie ik moeders bleek wegtrekken: 'Wat komt daar nu uit?' De eikel mevrouw, hebt u die bij uw man nog nooit gezien?" (lacht)

Als hij het verschil tussen mannen en vrouwen wil uitleggen laat hij een foto van een damesfiets en een racefiets zien. Waarom zijn mannen- en vrouwenfietsen zo verschillend? Heeft het iets met het geslachtsorgaan te maken? "Nee, met kleding" zegt de prof. "Mannen dragen broeken en vrouwen rokken, en met een rok kun je niet op een racefiets. Volgende vraag: waarom dragen mannen broeken? Omdat ze vroeger te paard ten oorlog trokken. Je kan niet paardrijden met een rok aan, en daarom hebben de Turken de broek uitgevonden. Ik bedoel maar: het verschil tussen man en vrouw is relatief. Ik schaar me achter het citaat van genderpsychologe Peggy Cohen: 'In de wereld heb je twee groepen mensen: degenen die geloven dat de wereld uit twee groepen bestaat en degenen die dat niet geloven'. Het is één breed spectrum: niemand heeft uitsluitend mannelijke of vrouwelijk kenmerken. Bij heel wat natuurvolkeren heb je transgenders die een welhaast goddelijke status bezitten: de Ladyboys in Zuidoost-Azië, de Berdaches in Noord-Amerika... De vraag is: wilden die mensen dat zélf? Of worden ze er door socio-economische omstandigheden toe gedwongen? Is het misschien een manier om aan de armoede te ontsnappen?"

De professor krijgt per jaar tientallen aanvragen van 'gezonde mannen' om hun penis te laten verlengen. Hoebeke: "De penis is het slachtoffer van het idee: the bigger the better. De penis moet het sperma gewoon zo dicht mogelijk bij de baarmoederhals afleveren; de gemiddelde vagina is negen centimeter diep, de gemiddelde penis in erectie twaalf centimeter lang. Dus: wat de voortplanting betreft, is dat méér dan voldoende. En wat de seksuele functie betreft: het plezier, weten we dat de buitenkant van de vagina het beste is. Die zes centimeter zijn het gevoeligst - de clitoris, de kleine schaamlippen, het binnenstuk van de vagina en de g-spot, voor zover die in de vagina ligt en niet in het hoofd van de man. Als gemiddelde man kun je die eerste zes centimeter van de vrouw perfect bespelen én er zelf maximaal plezier aan beleven. De gevoeligste plek bij de man is de eikel, al dan niet met de voorhuid - de eerste drie centimeter dus. Maar nu wil iedereen langer en dikker, want een grote penis heet mannelijk te zijn."

Met het beeld van een klein pietje in de kleedkamer, the locker-room syndrome, begint de miserie. Ik probeer mannen uit te leggen dat de lengte van een slappe penis er niet toe doet. Maar dat willen ze niet meer horen: ze willen een worst, om het maar eens plat te zeggen, zo'n dik ding dat tussen hun benen bungelt. Hoe dikker, hoe meer indruk ze maken - denken ze, terwijl het niet relevant is. Onderzoek wijst uit dat vrouwen meer kijken naar de lichaamsbouw van mannen, hun poepke, de spieren op hun bovenarmen; hun blik valt het laatst op de penis. Nog ander onderzoek wijst uit dat seksueel contact met groot geschapen mannen vaak onprettig is voor de vrouw. Een penis van zestien centimeter die tegen de baarmoeder en het buikvlies ligt aan te beuken, is niet aangenaam. Doordat het mannenlichaam tegenwoordig in kleren wordt verpakt, komt het accent op het geslachtsorgaan te liggen - althans, volgens de mannen. Daarom zijn ze er obsessief mee bezig. En gaan ze op zoek naar vergelijkingsmateriaal. Alleen: pornosites léven van de grote fluiten. En zo raken mannen gefrustreerd en komen ze om een verlenging vragen. Ik heb mannen over de vloer gehad met een penis van negentien centimeter die om een verlenging vroegen omdat een vrouw een kwetsende opmerking had gemaakt."


Hoe lang is een 'normale' penis? Hoebeke: "Je pakt de penis vast, rekt 'm uit en legt de meetlat ernaast. Twaalf centimeter is de gemiddelde lengte voor Europeanen, voor negroïde types iets meer, voor Aziatische types iets minder - Aziaten zijn doorgaans ook wat kleiner, en Afrikanen groter. En u weet: hoe groter de man, hoe meer kans dat hij ook een grote penis heeft. Maar daarom hebben kleine mannen nog geen kleine penis, hé. Alle andere maten, van handen en voeten en neuzen en noem maar op, hebben volstrekt geen invloed op de lengte van een penis. Allemaal nonsens. En wat is de normale lengte? Dat weet niemand hé. Hier heb ik een quote van een gynaecoloog uit 1672 over de vagina: "Its function is simply to constrict the part it embraces at the time of the coitus. It is simply so cleverly constructed that it will go out to meet a short one, retire before a long one, dilate for a fat one, and constrict for a thin one' De vagina past zich aan elk soort penis aan. Deze man zegt, einde 17de eeuw al, dat de lengte van het mannelijk lid van geen belang is voor het seksuele plezier".

Voor of tegen een penisverlenging? Hoebeke: "Van mij mag iedereen alles, maar mijn motto is: primum non nocere - in de eerste plaats niet beschadigen. Zo hoor je, als arts, mensen te benaderen. Ik vraag me af of bepaalde plastisch chirurgen hetzelfde motto huldigen - er bestaan talloze horrorverhalen, geloof me. Belgische plastisch chirurgen verrichten een penisverlenging voor 2.500 à 4.000 euro. Zo'n prijs voor een fakeoperatie waarmee je de patiënt in negen van de tien gevallen niet gelukkig maakt. Hoe kun je dat verantwoorden?"

Bron: Humo 3513

Mailtje gekregen van iemand die terecht opmerkte dat in dit artikel enkel de heterovisie aan bod komt. Hoe zit dat als mannen anale seks hebben? Moet hij dan langer zijn om de prostaat voldoende te kunnen stimuleren? Ik besloot de vraag op het forum van Holebi.net te posten. Heb je ervaring met lange, minder lange of super lange penissen bij anale seks, laat een berichtje achter!

Blonds have more fun

Op enkele uitzonderingen na moeten pornosterren het niet hebben van hun welbespraakdheid. Maar who cares? Ze brengen ons vreugde en opwinding door wat ze doen op ons scherm. En toch bekruipt ons nu en dan het "fanclubgevoel". Wat is zijn lievelingerecht? Waar droomt hij van?

Je vindt dan ook vele interviews met pornosterren, zowel in de bladen als op het net. Ik koos voor U een gesprek met de blonde Jamie Summers. Het is afgenomen naar aanleiding van de release van 'Spy Boy 2', een James Bond pastiche van Eurocreme. Jamie speelt er de slechterik in (Willy Blondini) en James Bonk (gespeeld door Chris Cooke) zit hem op de hielen. Het einde van Blondini is vreselijk, maar vooraf is het best een genietbaar schijfje.

Eerst even de FAQs:
Lengte: 1,86 cm
Geboren: 9 juli 1985
Gewicht: 67 kg
Haarkleur: blond
Pikgrootte: 7 inches (17cm)
Rol: Top
Ogen: lichtblauw
Ondergoed: Calvin Klein
Favoriete soap: Neighbours (Jamie kent Jack Scully die de rol van Jay Bunyan speelt)
Favoriete muziek: Dance (Mos)
Favoriete film: 'The Day After Tomorrow'
Gaydarprofiel: nee
Toekomstplannen: Architectuur studeren

Waar ben je opgegroeid?
Ik ben geboren in een klein stadje in het binnenland van Australië, ver weg van het homogebeuren. Mijn ouders waren heel streng. Ik mocht zelfs geen posters ophangen in mijn kamer. Het was dan ook geweldig dat ik op m'n 16de naar Sydney kon verhuizen. Voor die tijd stelde mijn jeugd niet veel voor, maar in Sydney heb ik veel plezier gemaakt en gefuift.

Ben je verliefd geweest op bekende mensen tijdens je pubertijd?
Ricky Martin, iemand van de Backstreet Boys, en alle jongens uit Five. Ik speelde ook wel spelletjes met mijn heterovriendjes. We hadden een vrijstaand toilet waar dat best kon.

Hoe was je schooltijd voor de rest?
Ik haatte het allemaal. Ik werd vaak gestraft en tijdens die afzonderingen heb ik geleerd dat ik mijn pik voor meer kon gebruiken dan enkel plassen. Ik leerde daar masturberen. Als er geen jongens in de buurt waren amuseerde ik met pornoboekjes die ik achter de turnzaal had gevonden.

Waren er die geilden op jou?
De turnleraar verplichtte me om lang onder de douche te staan en bleef er naar staan kijken.

Hoe verliep je coming out?
Ik besefte dat ik homo ben toen ik 15 was. Het was niet echt een probleem op school. Ik vertelde het gewoon aan iedereen en ze vonden het cool.

Waar had jij je eerste seksuele ervaring met een jongen?
Dat was met een jongen in de koelruimte toen ik bij McDonalds werkte. Het was koud, maar tegelijk heel geil.

Grappige seksuele ervaringen?
Ik wou het es proberen met een oudere man, maar hij kwam al klaar toen ik nog maar mijn kleren uit trok, dat was echt wel een teleurstelling.

Heb je een relatie?
Ja. We zijn drie jaar samen.

Hoe heeft Eurocreme jou ontdekt?
Ik zag materiaal van hen in een magazine. Het was echt cool. Dus contacteerde ik hen via hun website. In 'Spy Boy 2'heb ik voor het eerste professionele porno gemaakt. Ik kan het goed vinden met Chris Cooke, hij is echt leuk. Chris en Ik sliepen samen op locatie, een soort van repetitie zeg maar!



Hoe lang werd er gedraaid aan één scène?
Dat was verschillend. Soms ging het echt snel, maar de groepscène in het kasteel (foto) nam dagen in beslag.

Kwam er een fluffer aan te pas? Gebruikten jullie viagra?
Wij fluften mekaar wel. Geen viagra.

Wat vind je het het beste aan je lijf?
Mijn piemel, omdat ik er zoveel plezier mee beleef!

Wat vinden je familie en vrienden ervan dat je in porno meedoet?
Mijn moeder houdt er niet van dat ik het doe, maar mijn vader vindt het cool.

Ben jij een fan van de James Bond films?
Ik vind ze allemaal leuk, vooral 'The World Is Not Enough' omwille van de special effects.

Hoe denk je dat je fans gaan reageren als de film uit is?
Weet ik niet echt. Ik denk niet dat het gaat zijn zoals een of andere superster die op straat door iedereen om een handtekening wordt gevraagd. (LOL)

Je volgende film bij Eurocreme gaat zich op het strand afspelen ('BeachBoy', nvdr). Gaan we jou in Speedos te zien krijgen?
Jazeker, in speedos en zonder speedos.

Is er iets in porno wat je zeker wil doen, werken met bepaalde acteurs?
Ik ken geen Amerikaanse pornosterren, en ze zijn mijn type niet. Ik geniet van het werken voor Eurocreme omdat de jongens cute en prettig zijn om mee te werken.

Wil je nog iets toevoegen aan dit gesprek?
Wat is die bobbel in je broek? (LOL)

Meer interviews (in het Engels) lees je hier